Bela Tarr: Οι Αρμονίες του Βέρμαϊστερ

Μάρτιος 9th, 2017 No comments

10.-Οι-Αρμονίες-του-ΒέρμαϊσBela Tarr (Μπέλα Τάρ) 

Οι Αρμονίες του Βέρμαϊστερ  (Werckmeister Harmonies)

20/ 03/ 2017 ώρα 20.15'

2000 Διάρκεια 145'

Οι «Αρμονίες του Werckmeister» αναφέρονται στη θέση του ανθρώπου στον κόσμο, την αρμονία, το χάος, τη βία, τον παραλογισμό, μ' έναν τρόπο τόσο ιδιαίτερο που ίσως δεν έχει προηγούμενο.

Αυτή ακριβώς είναι η μελαγχολία της αντίστασης: το αίσθημα μιας μοναξιάς βαριάς κι ασήκωτης, απέναντι σε μια μάζα που εκτονώνει τυφλά την καταστροφική της ορμή και προκαλεί την καταδυνάστευσή της. Για τον Bela Tarr, το σύντομο διάλειμμα αναρχίας και αποδιάρθρωσης που λαμβάνει χώρα είναι φαινόμενο ανάλογο της έκλειψης (προσέξτε την αναπαράσταση της πρώτης σκηνής) – μόνο που η επανεμφάνιση του ήλιου, η επιβολή της τάξης δηλαδή, του προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη απελπισία. Κάπως έτσι ο Γιάνος θα βρεθεί «μέσα στην φάλαινα»: το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, κι αυτός από δω και πέρα θα τηρήσει… σιγή ιχθύος. Η μελαγχολία θα είναι πια αποκλειστικό «προνόμιο» του καθηγητή με τις μουσικές-θεολογικές αναζητήσεις, από τις οποίες δανείστηκε τον τίτλο η ταινία. Είναι άραγε σύμπτωση ότι οι δύο τελευταίες φιλμικές συναντήσεις του μουσικολόγου γίνονται με τον σιωπηλό πρωταγωνιστή και το τυφλό βλέμμα του νεκρού κήτους; Για να ξαναγυρίσουμε στον Bergman: η σιωπή του θεού – και η αριστοτεχνική διασύνδεσή της με έναν μύθο που προκαλεί πολιτικούς συνειρμούς. 

Categories: Νέα Tags:

8. Πέρυσι στο Μαρίενμπαντ (Αλέν Ρενέ)

Φεβρουάριος 9th, 2017 No comments

8.-Πέρυσι-στο-ΜαρίενμπαντΑ/Μ Διάρκεια 93'

Η κατάρρευση των αντικειμενικών βεβαιοτήτων… 

Ο Resnais, με τα απρόσμενα φλασάκια και τα ιδιοφυή τράβελινγκ, σκηνοθετεί σαν Άρχων του Ασυνειδήτου και παραμένει αόρατος, δημιουργώντας ένα θεμελιώδες ζήτημα οπτικής γωνίας: η κάθε σκηνή «σκηνοθετεί» την επόμενη αλλά και την προηγούμενη, οι ήρωες του φιλμ είναι και ενορχηστρωτές του, η εσωτερική συνοχή είναι απόλυτη και γριφώδης – και, σε ένα κοινό με διαφορετικό πήχη μεταφυσικών αντιλήψεων, ο Resnais θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι το «Πέρσι στο Μαρίενμπαντ» είναι απολύτως αυτοφυές. Κι όμως, η περιπλάνηση στο τρίγωνο ασυνείδητο της Α – ασυνείδητο του Χ – κενό αέρος ανάμεσα στα δύο χρειάζεται κάποιον που θα πάρει σοβαρά τον πόνο της ανθρώπινης ύπαρξης. 

 

Categories: Νέα Tags:

7. Αντρέι Ταρκόφσκι: Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν

Φεβρουάριος 1st, 2017 No comments

7.-Τα-παιδικά-χρόνια-του-ΙβAndrey Tarkovskiy (Αντρέι Ταρκόφσκι) 

Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν (Ivan's Childhood)

1962

Α/Μ Διάρκεια 105'

Με εξαίρετα ποιητικό τρόπο διαχειρίζεται ο βίαιο τερματισμό της παιδικής ηλικίας από τον πόλεμο και την ανικανότητα του παιδιού που υφίσταται αυτή την απώλεια να ζήσει μια φυσιολογική ζωή μετά από αυτό. Ουσιαστικά την ανικανότητα του παιδιού να ζήσει με οποιονδήποτε τρόπο. Μια ανεστραμμένη πολεμική ταινία, όπου ο πόλεμος δεν έχει τίποτα το ηρωικό, παρά μόνο λασπουριά και αποσύνθεση και η νίκη δεν έχει τίποτα το θριαμβικό, παρά μόνο ερείπια και θάνατο. Αντιστικτικά στην τερατωδία του πολέμου, ο Ταρκόφσκι παραθέτει ονειρικές, ειδυλλιακές σκηνές από τη ζωή του Ιβάν πριν τον πόλεμο. 

Categories: Νέα Tags:

6. Ίνγκμαρ Μπέργκμαν: Η Έβδομη Σφραγίδα (Det sjunde inseglet)

Ιανουάριος 12th, 2017 No comments

6. Η Έβδομη Σφραγίδα

Δευτέρα 23/ 01/ 2017

ώρα 9.15'

στο υπόγειο της Βίλας Στέλλας

                                                                1957 Διάρκεια 96'

Η ταινία ξαφνιάζει. Σε μία εποχή που απασχολεί κυρίως η φλυαρία των ανθρώπων, ο Bergman ασχολείται με την σιωπή του Θεού, και η ευθύτητα με την οποία παρουσιάζει την αιώνια αντίθεση του καλού και του κακού, η αφοσίωση στην ανάλυση της ψυχολογίας του ανθρώπου που αναρωτιέται και η επιμονή στις ρεαλιστικές συμπεριφορές κάνει το φιλμ να διαθέτει περισσότερα κοινά στοιχεία με ταινίες του βωβού παρά με σύγχρονές της. 

Categories: Νέα Tags:

Ο Δράκος: Το αριστούργημα του Νίκου Κούνδουρου!

Ιανουάριος 4th, 2017 No comments

drakos11111Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017 ώρα 21.15΄στο υπόγειο της Βίλας Στέλλας (1956, 10 λεπτά΄)

Η ταινία  πραγματεύεται, την ασφυξία που είχε πνίξει την χώρα στην δεκαετία του ’50. Μια χώρα που προσπαθούσε να βρει την ταυτότητά της και μια κοινωνία να δοκιμάζει τις αντοχές της. Η φτώχεια ήταν ο κανόνας και το έγκλημα άνθιζε. Όνειρο όλων ήταν να βρουν ένα διέξοδο από την ψυχοφθόρα καθημερινότητα, όπως και να έμοιαζε αυτή η διέξοδος. Ο Θωμάς την βρήκε στο πρόσωπου ενός εγκληματία της Αθήνας. Ο φόβος και η φιλοδοξία κοντράρονται μόνο για να βρεθεί στο τέλος χαμένος ένας άτυχος υπαλληλάκος. Από τα καταγώγια στις φτωχογειτονιές και από τα σκοτεινά γραφεία κάποιας τράπεζας στο άβατο του αστυνομικού τμήματος, είναι ένας αγώνας μέχρι τέλους.

Η πρωτοποριακή ταινία του Νίκου Κούνδουρου σκηνοθετήθηκε από τον ίδιο σε ηλικία 30 ετών και θεωρείται η πρώτη που ξέφυγε από τον καθαρά ψυχαγωγικό και εμπορικό χαρακτήρα των ταινιών της δεκαετίας του '50, σηματοδοτώντας την απαρχή του επονομαζόμενου νέου ελληνικού κινηματογράφου.

Categories: Νέα Tags: