Κινηματογραφικές προβολές 2017 – 2018

Οκτώβριος 6th, 2017

Φάος: Κινηματογραφική Λέσχη Ηρακλείου Αττικής

Προβολές 2017-18

12 + 1 Α/Μ διαχρονικά αριστουργήματα!

 

 

16/ 10/ 2017

ώρα 9.15'

 

1940

Διάρκεια 127΄΄

 

1.  Ο Μεγάλος Δικτάτωρ  (The Great Dictator)

 

 Μια ανελέητη πολιτική σάτιρα για την άνοδο του Χίτλερ και του ναζισμού

 

 

 

 

Charles Chaplin

 

(Τσάρλι Τσάπλιν)

 

 

30/ 10/ 2017

ώρα 9.15'

 

 

 

 

 

1941

Διάρκεια 119΄

2.  Πολίτης Καίην (Citizen Kane)

 

 Ο "Πολίτης Κέην" είναι αναμφίβολα ένα από τα ορόσημα του αμερικανικού κινηματογράφου, θεωρείται μάλιστα από πάρα πολλούς η καλύτερη ταινία όλων των εποχών…
σίγουρα από άποψη τεχνική είναι ένα απόλυτο αριστούργημα όχι μόνο για την εποχή του (1941), αλλά και σήμερα.. η ασπόμαυρη φωτογραφία της είναι μαγευτική και το μοντάζ άψογο…το μακιγιάζ και οι φωτισμοί δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μοναδική και βοηθούν, ώστε οι δραματικές καταστάσεις να δείξουν όλο το βάθος τους…
η σκηνοθεσία του welles είναι πραγματικά εξαιρετική, με σωστά πλάνα, και πιάνει όλη την ουσία του φίλμ…

 

 

 

Orson Welles

 

(Όρσον Γουέλς)

 

 

13/ 11/ 2017

ώρα 9.15'

 

 

 

 

 

 

1950

Διάρκεια 101΄

3.  Η Νύχτα και η Πόλη  (Night and the City)

 

Νύχτα και η Πόλη μπλέκει τον γερμανικό εξπρεσιονισμό και το νουάρ, αναπαράγοντας απλά ένα αριστούργημα. Υπάρχει μεγάλη δόση συμβολισμού, αλλά και προσωπικά φαντάσματα του Dassin κρυμμένα πίσω από τα σκοτεινά, ανορθόδοξα πλάνα. Ο Richard Widmark ερμηνεύει όπως ποτέ, περιτριγυρισμένος από έναν πολυπρόσωπο θίασο δαιμόνων και αγγέλων, ως το προγεγραμμένο τραγικό φινάλε, καθαρτήριο για νεκρούς και ζωντανούς.

Μια ταινία σταθμός του είδους της, μια ταινία επίδειξη σκηνοθετικής δεινότητας, ένα σενάριο δαιδαλώδες και υπερβατικό, ένα έργο τέχνης

 

 

 

 

Jules Dassin

 

(Ζυλ Ντασέν)

 

27/ 11/ 2017

ώρα 9.15'

 

 

1955

  Διάρκεια 93'

4. Η Νύχτα του Κυνηγού (The Night Of The Hunter)

 

Ο Laugthon σκηνοθετεί αριστουργηματικά και με πολύ λυρισμό, μεταμορφώνοντας την τρομακτική πραγματικότητα και την προαιώνια μάχη του καλού και του κακού σε ένα παραμύθι.

Η διεύθυνση φωτογραφίας του Stanley Cortez που συμβάλλει στα μέγιστα στην εξπρεσιονιστική ατμόσφαιρα της ταινίας, το εξαιρετικό μοντάζ του Robert Golden και η υπέροχη μουσική επένδυση του Walter Schumann, συνθέτουν ένα από τα καλύτερα φιλμ νουάρ όλων των εποχών με πολλά στοιχεία τρόμου, παραμυθιού και θρησκευτικής αλληγορίας.

 

 

 

 Charles Laughton

 

(Τσαρλς Λότον)

 

11/ 12/ 2017

ώρα 9.15'

 

 

 

1955

Διάρκεια 126'

5. Ο Λόγος (Ordet)

 

Θεϊκό είναι ό,τι μας υπερβαίνει. Συνεπώς, θεϊκό είναι το ακατανόητο. Κι ακατανόητο, δεν είναι ό,τι είναι θεϊκό, αλλά ό,τι μένει εξόριστο απ' τους ακλόνητους τρόπους και τις βέβαιες πρακτικές μας.

Μπορεί τα παραπάνω να μοιάζουν εξαιρετικά μεταφυσικά, όμως ο Carl Theodor Dreyer τα εισάγει μ' έναν άκρως φυσικό τρόπο στην ταινία του. Για την ακρίβεια, ο αργός ρυθμός των πλάνων, η υπνωτιστική κίνηση της κάμερας, και οι μεγάλες παύσεις στη δράση εντάσσουν με τον πλέον ωμό και ρεαλιστικό τρόπο τις μόνιμες Θεολογικές ανησυχίες του δημιουργού στην επαρχιακή καθημερινότητα που λαμβάνει χώρο η ιστορία.

 

 

 

Carl Theodor Dreyer

 

(Καρλ Τέοντορ Ντράγιερ)

 

15/ 01/ 2018

ώρα 9.15'

 

1960

Διάρκεια 89'

 

6.  Η Πηγή των Παρθένων (The Virgin Spring)

 
Ένα σκοτεινό παραμύθι, μία σκληρή, δραματική ταινία που θέτει ερωτήματα σε αμφιλεγόμενα ηθικά ζητήματα. Μια κοινωνική αλληγορία που ζητά απαντήσεις για τη θρησκεία, τη ζηλοφθονία και την αυτοδικία. Μία όχι τόσο γνωστή αν και σπουδαία δημιουργία του Σουηδού δημιουργού

 

Ingmar Bergman.

 

(Ίνγκμαρ Μπέργκμαν)

 

29/ 01/ 2018

ώρα 9.15'

 

1961

Διάρκεια 110'

 

7. Γιοζίμπο (Yojinbo)

 

Ο Akira Kurosawa με μια σατυρική διάθεση ρίχνει φως σε ένα κομμάτι της Ιαπωνικής ιστορίας συνδυάζοντας όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία ενός western. Συμμορίες, τζογαδόρους, έρημους δρόμους, τρομοκρατημένους κατοίκους, ταβέρνες και διεφθαρμένους ισχυρούς άντρες. 

 

 

Akira Kurosawa 

 

(Ακίρα Κουροσάβα)

 

15/ 02/ 2018

ώρα 9.15'

 

1963

Διάρκεια 95'

 

8. Η Σιωπή ( Tystnaden)

 

Ποτέ πριν, μια «σιωπή» δεν είχε κάμει τόσο θόρυβο και δεν είχε αναταράξει σε τέτοιο βαθμό τα βαλτωμένα νερά μιας κοινωνίας αλλά και του κινηματογραφικού κατεστημένου. Η ασπρόμαυρη ταινία «Σιωπή» (1963) του σουηδού σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (1918 – 2007), θεωρείται ένα, ίσως και το μεγαλύτερο, από τα αριστουργήματα – ταινίες, που μας άφησε παρακαταθήκη.

 

 

Ingmar Bergman.

 

(Ίνγκμαρ Μπέργκμαν)

 

26/ 02/ 2018

ώρα 9.15'

 

1966

Διάρκεια 88'

9. Μικρές Αφροδίτες

 

Το φιλμ είναι άρτια κατασκευασμένο, με υπέροχη ασπρόμαυρη φωτογραφία και καλλιτεχνική διεύθυνση. Το ερωτικό στοιχείο είναι κοχλάζον, με μια έννοια πρωτογενή και σκληρή, αλλά ποτέ «επί τούτου», ποτέ χυδαίο. Δεν είναι τυχαίο ότι η ιστορία είναι εμπνευσμένη από το κλασικό μυθιστόρημα «Δάφνις και Χλόη».

 

Νίκου Κούνδουρου

 

 

 

 

 

 

 

 

12/ 03/ 2018

ώρα 9.15'

 

 

1970

Διάρκεια 110'

 

10.  Αναπαράσταση

 

  Το πρώτο σχόλιο που ακούγεται στην ταινία, μιλάει για 1250 κατοίκους το 1939, και 85 το 1965. Το χωριό ονομάζεται Τυμφαία, ξεχασμένο ανάμεσα στους ορεινούς όγκους της Ηπείρου.

Πριν από το ζενερίκ, το λεωφορείο της γραμμής προσπαθεί, σχεδόν μάταια, να φτάσει σ’ αυτό. Ήδη μπαίνουμε στον κόσμο του Αγγελόπουλου –αυτόν τον κόσμο, που τόσο θα συζητηθεί στις επόμενες δεκαετίες: πλάνα γενικά, ρυθμοί αργοί, μεγάλο βάθος πεδίου και οι άνθρωποι φιγούρες, σαν μέλη χορού σε αρχαία τραγωδία.  

 

 

Θεόδωρος Αγγελόπουλος

 

26/ 03/ 2018

ώρα 9.15'

 

 

 

 

 

 

 

1983

Διάρκεια 130'

11. Η μπαλάντα του Ναραγιάμα

       (The Ballad Of Narayama )

Ο φιλμικός πυρήνας αυτής της, μέχρι το μεδούλι, ιαπωνικής ιστορίας είναι μία παράδοση μυθικών διαστάσεων, ένα βίαιο και εξοντωτικά αυστηρό τελετουργικό αποβολής και δια παντός εξοστρακισμού των γηραιότερων μελών μίας ορεινής κοινωνίας για χάρη του συνόλου. Ο Ιμαμούρα σκοπίμως συσκοτίζει τις χρονικές συνιστώσες, πλάθει ένα σύμπαν ά-χρονο ή μάλλον υπέρ-χρονικό, έτη φωτός από το φρενήρες υπερπαραγωγικό σύγχρονο ιαπωνικό «θαύμα», μία κοινωνία με πρωτόγονες δομές και μαστιζόμενη από ανέχεια και πείνα, ευλογημένη όμως με μία ομορφιά απόκοσμη και μυστικιστική. Σε αυτό το σύμπαν τα νήματα κινεί η φύση, η πρόνοια και η σκληρότητα της, η αναπόφευκτη ροή των πραγμάτων που υπερβαίνει οποιαδήποτε βαρβαρότητα και εδράζεται σε μία αυθύπαρκτη δικαιοσύνη.

 

 

 Shohei Imamura

 (Σοχέι Ιμαμούρα)

 

16/ 04/ 2018

ώρα 9.15'

 

 

 

1988

Διάρκεια 116'

 

12. Κολαστήριο (Kárhozat )

«….. πολλά από τα σήματα κατατεθέντα της αμείλικτης ασπρόμαυρης εικονοποιίας τους -βροχή, ομίχλη, αδέσποτα σκυλιά, ζοφερά και παρακμασμένα μπαρ, έντεχνα συντεθειμένα μακρινά πλάνα, αργές και ρέουσες κινήσεις μηχανής, μηχανικοί ήχοι- εδώ είναι τόσο έντονα παρόντα, που θα έλεγε κανείς ότι «φετιχοποιούνται». Εν μέσω αυτής της ατμόσφαιρας κινείται μια μάλλον απλή ιστορία -ένας μοναχικός άντρας (Miklos Szekely) είναι ερωτευμένος χωρίς ελπίδα με μια παντρεμένη τραγουδίστρια του καμπαρέ (Vali Kerekes) και προσπαθώντας να βρει λύτρωση στην αγκαλιά της εμπλέκει τον άντρα της σε μία υπόθεση λαθρεμπορίου προκειμένου να περάσει χρόνο με την αγαπημένη του- που μοιάζει σχεδόν δευτερεύουσα μπροστά στην υπνωτιστική ομορφιά του σκοτεινού βιομηχανικού τοπίου. Το σχεδόν θαύμα είναι ότι από ένα σκηνικό και μια κοινωνία που μοιάζουν τόσο καταθλιπτικά και απολιθωμένα προκύπτει ένα θέαμα τόσο μαγευτικό, που σχεδόν σε αναγκάζει να το δεις».

 

Jonathan Rosenbaum, CHICAGO READE

 

 

Bela Tarr

 

(Μπέλα Τάρ)

 

07/ 05/ 2018

ώρα 9.15'

 

 

 

 

 

 

 

2015

Διάρκεια 108'

 

13. Αφερίμ! (Aferim!)

Οι βαλκανικές χώρες – ναι, και της Ελλάδα συμπεριλαμβανομένης – έχουν τις κοινές καταβολές τους, «φορεμένες» σαν καλπάκι από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τις ταξικές, θρησκευτικές, φυλετικές κόντρες, το ίδιο προφίλ που καθρεφτίζεται, ακέραιο, στη σημερινή τους ιστορία.Αυτό θέλει να επισημάνει ο Ράντου Γιούντε με το «Aferim!» (το «εύγε!» στα τουρκικά, συχνά με την ίδια ειρωνική απόχρωση) και το κάνει με τον πιο τολμηρό και διασκεδαστικό, κινηματογραφικά, τρόπο, παρουσιάζοντας παράλληλα ένα είδος διαμετρικά αντίθετο με ό,τι έχουμε μάθει να ταξινομούμε ως «νέο ρουμάνικο σινεμά».

 

Radu Jude

 

(Ραντού Τζουντ)

Comments are closed.